Tuesday, January 19, 2010

Rezeki di permulaan tahun 2010

Sedih pulak nak tinggalkan ofis lama ni tapi ai bersedia untuk menghadapi suasana ofis di tempat yang baru dengan gaji yang lumayan…Macam ai cakap masa interview tu, kalau kena dengan gaji yang ai mintak, for sure akan buat kerja dengan bersungguh-sungguh…Tak sangka pulak boleh dapat kan…Emmm tula namanya rezeki…Datang dari sudut yang tak disangka-sangka…Rasanya ai memang tak sangka pulak nak join company baru ni…sesaja mintak, dapat alhamdullilah…tak dapat still alhamdullilah sebab masih ada kerja yang gajinya tidaklah lumayan tapi cukup makan dan masih boleh memberi anak-anak apa yang mereka inginkan…Tapi dengan gaji yang diberi oleh company sekarang, ai cuma mampu bawak diorang makan angin di dalam negara, insyaalah kalau dengan gaji di tempat baru, bolehla bawak diorang setahun sekali ke luar negara, especially negara berhawa dingin…biarlah diorang merasa musim bunga, luruh dan dingin…Musim panas, biarlah di Malaysia aje kan…hihi…

Lupakan kisah cerita untuk bulan Februari…ai nak recall memori masa hujung minggu baru ni…Hujung minggu hari tu kakak dan kak ngah boleh bermalam kat rumah, so hari Jumaat tu ai amik diorang, hantar balik rumah, lepas tu ai balik ke ofis sambung kerja…malam tu start basuh baju diorang…huhu mau nangis mesin basuh ai…dekat 10 kali baru habis basuh baju diorang…Malam sabtu siap gosok semua baju sekolah…senang sikit la diorang kat asrama…tak payah basuh baju…tak payah gosok baju…kiranya diorang belajar je…kalau tak dapat excellent tak tau la kan…Ai cakap dengan husband, kita dah tolong diorang sampai tahap cam tu, esok kalau kita banyak duit lebih kan, kalau kita gi makan angin, diorang tak patut kecik hati kan…pasalnya, kita dah bagi setakat apa yang kita mampu kat diorang, tak de kedekut-kedekutnya, jadi diorang pun tak boleh claim esok2 yang kitaorang tak pedulikan diorang kan…

Danish tengok cam tu kan, teringin gak la duduk asrama, so kalau Danish masuk sekolah yang sama dua tahun lagi, tinggalla kita bertiga je dengan umairah…hish2…kalau Danish kat situ, maknanya, 7 tahun le kitaorang berulang-alik ke Kuala Selangor…Mak ai…lama tu, sampai Umairah sekolah menengah le jawabnya…Tak payah la pulak Umairah sambung kat sekolah situ pulak ek…Harus jadi 12 tahun, sampai mak pencen nyah…tak mo le…jemu lak rasanya..hihi…

Sejak ai dapat offer letter ni, hati memang senang betul…Tambahan dah confirm dengan CEO company baru tu kan kerja ai, senang la hati ai…harap-harap ai bertahan sampai pencen kat situ le ek…Kalau ye, Alhamdullilah tapi kalau ai berhenti awal pun, sebab ai nak duk rumah dan bersenang-lenang jawabnya…Kiranya rezeki ai di tahun baru ni, memang agak murah la…harap-harap berpanjangan sepanjang tahun…AMIN…


No comments:

Post a Comment